Wie ben ik??
Ik ben Suzan, 25 jaar en dol op paarden. Zoals de meeste mensen ben ik begonnen met paardrijden op een manege in Zwolle. Dit waren 10 lessen die ik zou mogen volgen van mijn ouders, achteraf heb ik ruim 7 jaar hier gereden. Door een verhuizing van Zwolle richting Ommen, ben ik op een springstal terecht gekomen. Hier heb ik ruim 5 jaar gelopen en heb ik pas echt veel geleerd. Van verzorging tot rijden, van jonge paarden opleiden tot wedstrijden starten. In deze periode kreeg ik ook een dressuurpaard te rijden.
Met dit dressuurpaard is eigenlijk veel aan het rollen gekomen bij mij. Het dier was ooit opgeleid tot Z dressuur. Echter nooit netje afgetraint en dus kwam ik veel spier problemen tegen. Om de zoveel tijd was hij weer kreupel, om gek van te worden. Met dit paard ben ik voor het eerst in de ‘paranormale’ wereld terecht gekomen. Ik heb versteld gestaan, wat er allemaal mogelijk was. Uiteindelijk won ik het L1 met gemak en was hij L2 klaar. Helaas werd hij verkocht en ging ik weer verhuizen.
Ik kwam in Twente terecht, waar ik al snel een verzorgpony vond. Hiermee reed ik heerlijk door de bossen, lekker crossen uiteraard. Daarnaast ben ik begonnen met les geven en kwam ik erachter dat ik dit wel erg leuk vond! Ik kwam terecht op een manege in Hengelo, waar ik na een interne opleiding bevoegd was om les te mogen geven.
Met heel veel plezier stond ik 8 uur per week, naast mijn 40 urige baan, in de rijbaan paardrijles te geven. Van springles tot dressuur tot voltige tot meertal groepen. Ik heb genoten in die tijd. Open dagen en demonstraties geven. Erg leuk!! Helaas door een verhuizing van Twente naar het mooie Apeldoorn was ik genoodzaakt te stoppen. Wel ben ik doorgegaan met een aantal klanten, die privé rijles volgen met een eigen paard. Mensen die het vertrouwen, om wat voor reden ook, kwijt zijn geraakt. Die zijn nu weer aan het galoperen met hun paard. En durven zelfs al soms een keer door te pakken. Ponys die over alles en iedereen heen walsen, lopen na de nodige oefeningen als een mak lam achter hun eigenaar aan. Hoeveel voldoening wil je van je werk hebben??
Vorig jaar heb ik mijn eigen paard gekocht. Vanwege mijn lengte heb ik altijd gedacht dat het een groot paard (schofthoogte min 1.70m) zou worden. Echter ben ik verliefd geworden op een paint ruin van ‘slechts’ 1.52m groot.
Doordat ik zelf met mijn 1.96m vrij lang ben voor mijn pony, ben ik op zoek gegaan naar een methode om hem op een correcte manier, de juiste bespiering te bezorgen. Zodat hij zo min mogelijk last zal hebben van mijn lengte.
In mijn zoektocht naar de manier van rijden ben ik met veel verschillende manieren van paardrijden in aanraking gekomen, western rijden, balanced riding, working equation, recht richten, grondwerken etc. Iedere manier van rijden, engels uiteraard ook, kent zowel positieve aspecten als negatieve aspecten. Ik heb voor mezelf zoveel mogelijk positieven aspecten overal weg geprobeert te halen en dit samen te voegen zodat ik mijn pony op een paardvriendelijke manier correct kan trainen.
We zijn nu zelfs al zover dat een klasse 1 wedstrijd endurance met goed gevolg uit gereden kan worden. Mijn pony heeft de bespiering sterk en loopt zonder al te veel problemen zo 33km met mij weg. Wat ben ik trots op hem!
Doordat ik nu toch het lesgeven wel weer begin te missen heb ik besloten om weer lessen te gaan geven. Op alle gebieden. Helaas is het er (nog) niet van gekomen om een ORUM opleiding te gaan volgen, maar wie weet zit die er nog wel een keer aan te komen.
Daarnaast heb ik in de afgelopen periode veel baad gehad aan de energie van shambhala. Mijn pony heeft er erg veel baad bij en ik wilde zelf over deze geweldige vorm van energie beschikken. In Den Haag heb ik tot nu toe mijn 2e graad behaald en kan ik dus mensen en dieren op afstand behandelen. Uiteraard kan ik ook ter plaatse komen. Ik hoop ook dat ik mensen en dieren net zoveel kan helpen als dat ik ermee geholpen ben.
Voor meer informatie over mijn paard:
